• Αλλιώς ήθελα να σας απευθυνθώ, καλωσορίζοντας τον Απρίλη!!
    Αναρωτιόμουν συχνά, πώς γίνεται οι άνθρωποι σε καιρούς πολέμου, Μεγάλων Κρίσεων, Προσφυγιάς, να εξακολουθούν να κάνουν όνειρα, να ερωτεύονται, να κάνουν παιδιά.!!!
    Ήρθε στο νου μου μια  φράση που διάβασα πρόσφατα  «..θαυμάζω το θάρρος του πιο ταπεινού αγριολούλουδου που φυτρώνει εκεί που κανείς δεν το σπέρνει, στην ακρούλα του χωματόδρομου, στις ρωγμές των βράχων… σε  πείσμα των καιρών»
    Κατανοώ τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά,  τη δύναμη του Ανθρώπου να ζήσει και να γευτεί τη ζωή.
    Βιώνουμε μία κατάσταση πρωτόγνωρη που νιώθω ότι, όταν αυτή θα περάσει, κανείς μας δε θα είναι όπως πριν. Εύχομαι και ελπίζω ότι η αλλαγή θα είναι προς το καλύτερο.
    Η απομόνωση, η ανασφάλεια, η απειλή και ό,τι ανακινείται στον καθένα μας, να μας φέρει πιο κοντά στον εαυτό μας.
    Να επανεξετάσουμε τις προτεραιότητές μας, τα θέλω μας, τις αξίες μας, ίσως τη σχέση μας με τους αγαπημένους και τους γύρω μας, τη σχέση μας με τη Φύση και το Περιβάλλον.
    Η Άνοιξη έξω από τα παράθυρά μας προαναγγέλλεται και η ειρωνεία είναι ότι εμείς, μόνον από τα μπαλκόνια μας μπορούμε να την αισθανθούμε.!!
    Ας επωφεληθούμε και από αυτό!!. «.. Ο  άνθρωπος διαμορφώνεται όσον αντέχει μίαν έλλειψη..» ,
    «Είμαστε καλοί και θα νικήσουμε, όπως πάντα..»,  λέει ένας φίλος από την ΑΣΦΑΛΕΙΑ του σπιτιού του!
    Τα όνειρα δε σταματάνε στα εμπόδια.!!!  Τα χαμόγελα των παιδιών μας, οι στιγμές που περνάτε ΜΑΖΙ, αρκούν για να γίνουν  πραγματικότητα. Η ζωή βρίσκει τους δρόμους.
     Η Τεχνολογία, γίνεται το μέσο και εργαλείο για να επικοινωνούμε, να μοιραζόμαστε χαρές, λύπες, αγωνίες, συναισθήματα, εμπειρίες, ελπίδες, ευχές και προσμονές και θα  «είμαστε πάλι μαζί στο Σχολείο και στα πάρκα».
     Έτσι  ο …Ντέντεκτιβ, ο ήρωας που επινόησαν τα παιδιά της ομάδας των Προνηπίων  βρίσκει κάτι να κάνει όταν δεν του αναθέτουν υποθέσεις… μπορούμε να ψάχνουμε και να βρίσκουμαι θησαυρούς στο σπίτι που ούτε τους φανταζόμαστε… να στήνουμε παρέα «κάστρα» και κρυψώνες με τα μαξιλάρια του καναπέ, ιστορίες με φοβερούς δεινόσαυρους και καρχαρίες με όποια πλοκή και τέλος θέλουμε!!
    Μπορούμε να στήνουμε ορχήστρα… όσο περισσότεροι στο σπίτι, τόσο πιο μεγάλη ορχήστρα και με έργα… απαιτήσεων.
    Το σπίτι μοσχομυρίζει κάθε μέρα όπως ποτέ….
    Γίνεται ατελιέ, γυμναστήριο yoga, αίθουσα συναυλιών, πάλκο, σκηνή θεάτρου… και…οι δάσκαλοι online… και οι γονείς παρόντες.
    Είναι αρκετά και δυνατά όλα αυτά να ανακαλύψουμε «Θησαυρούς», δρόμους επαφής, επικοινωνίας, σημεία συναντήσεων, να ζωντανέψουν και να επικοινωνηθούν συναισθήματα να επαναθεωρηθούν συμπεριφορές, απόψεις και ίσως επανεξεταστούν στάσεις ζωής.
    Η ζωή είναι μπροστά μας, δε μας χαρίζεται, την κερδίζουμε. Έχουμε τα όπλα !!
    Και αυτό θα περάσει, τόσο αληθινά, σαν μαγικό!!
    Άνοιξε σουσάμι την πόρτα στην Άνοιξη
     
    Με πολλή εκτίμηση
    Καψάλη Ντίνα
Προτάσεις για το ΣΠΙΤΙ !…Προτάσεις για το ΣΠΙΤΙ !…